ZESPÓŁ SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH

W każdej szkole są tacy, którzy nie potrzebują peleryny, żeby ratować świat. Wystarczy im kubek herbaty (czasem pączek), plik notatek i spojrzenie, które mówi: „Spokojnie, ogarniemy”.
Pedagodzy szkolni - mistrzowie dyplomacji w wersji szkolnej. Potrafią rozwiązać konflikt o długopis z taką samą powagą i skutecznością jak spór o sprawiedliwość dziejową. Z jednej strony serdeczni i cierpliwi, z drugiej - konkretni, rzeczowi i zawsze o krok przed chaosem.
Psycholog szkolny - specjalista od czytania między wierszami, między westchnieniami i między „nic się nie stało”. Spokojem mógłby obdzielić pół miasta. Uważny, empatyczny, profesjonalny. Wie, że czasem najważniejsze nie jest to, co ktoś mówi, ale to, że w ogóle przyszedł powiedzieć.
Nauczyciele współorganizujący kształcenie - architekci codziennego wsparcia. Cicho, konsekwentnie i z ogromną klasą budują mosty tam, gdzie inni widzą przeszkody. Elastyczni jak plan lekcji po trzech zastępstwach, a przy tym skupieni, kompetentni i zawsze po stronie ucznia.
Łączy ich jedno: niezwykła mieszanka uroku, spokoju i życzliwości z pełnym profesjonalizmem. To oni przypominają, że szkoła to nie tylko sprawdziany i dzwonki, ale przede wszystkim ludzie.
Gdyby szkolna codzienność była serialem, oni byliby tymi postaciami, które nie krzyczą najgłośniej, ale bez których fabuła po prostu by się rozsypała.
Szacunek dla tych, którzy każdego dnia pokazują, że serce i kompetencje mogą iść w parze – i to bardzo skutecznie.